IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Broken eggs [&NIKITA]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Dalton Sheckler
Leraar Dans
avatar

Man Aantal berichten : 202

Studenten ID
Leeftijd: 29
Favoriete les: Dans
Partner: She has got me on my knees, baby

BerichtOnderwerp: Broken eggs [&NIKITA]   zo jul 26, 2015 3:03 pm

De zon brandde op z'n ontblootte, getattoeerde armen. In zijn ene hand hing een plastic zak met de nodige boodschappen, terwijl hij met zijn ene hand een softijsje vast hield. Het leven was rustig. Haast eenzaam, vergeleken met wat het was. Een jaar geleden bezat hij alles nog; een vrouw, een huis, kinderen en een baan. In èèn jaar verloor hij dat alles. Eèn weekend per twee weken waren z'n kinderen bij hem. Twee dagen. Veel te kort. Even sloot Dalton diens ogen. Deels door de kou van het ijsje, dat tegen zijn tanden kwam, maar ook doordat de gedachte van z'n koters een emotionele snaar raakte. Een vader trok altijd aan het kortste eind in een scheiding. Echter zou Dalton het er niet bij laten. Hij zou in hoger beroep gaan, enkel om z'n kinderen terug te winnen. Een langzame tik aan de rand van de weg liet hem weten dat er rood stoplicht was, waardoor hij stilhield. Zijn blik gleed over de menigte. Totdat een bus voorbij kwam zeilen. Dè bus. Zíjn bus. Vanaf het moment dat de bus voorbij was, sprong het licht op groen. Dalton bedacht zich geen moment, en sprintte naar voren. Totaal gefocust op het halen van de bus, zigzagte hij door de wandelende groep heen. Maar miste daarbij iemand. Niet geheel "botste" hij tegen iemand op, viel daarbij de tas met boodschappen op de grond. Die bus kon hij wel vergeten. 'Het spijt me!' verontschuldigde Dalton zich. 'Geheel mijn schuld. Heb je je pijn gedaan?' Bezorgt stonden zijn bruine ogen.

&Nikita

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Nikita Allen
Student
avatar

Vrouw Aantal berichten : 155

Studenten ID
Leeftijd: ♡ 18
Favoriete les:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   zo jul 26, 2015 4:16 pm


Nikita
When people say that the world isn't about money, they talk about the past.


'Pfoe wat een dag..' mompelde ze in zichzelf. Vandaag was de dag dat ze aan was gekomen op haar nieuwe school. Ze had er flink moeite mee om haar oude vrienden en school te verlaten want tja, ze woonde haar hele leven tenslotte al daar. Chagerijnig duwde ze haar telefoon terug in haar broekzak en liet zich met een zucht onderuit zakken in de stoel van de bus waar ze in zat. Ze had vanaf school de eerste beste bus naar de stad gepakt om snel wat dingetjes te halen die ze persee moest hebben. Haar koffers hadden vertraging gehad, wat precies de rede was wist ze niet meer want toen ze het te horen kreeg kon ze alleen focussen op het inhouden van de berg scheldwoorden die ze door de telefoon heen wilde schreeuwen naar de vrouw aan de andere kant. Gelukkig heeft ze zich in weten te houden want die vrouw kan er echter ook niet veel aan doen en ze doet erg haar best om haar spullen zo snel mogelijk hier te krijgen. De bus werd steeds voller en voller en er kwam een wat ouder vrouwtje aan die wat moeilijk liep. Alle stoelen waren bezet en eigelijk had Nikki wel verwacht dat er iemand voor de vrouw op zou staan, niet dus. Ze zwaaide vriendelijk naar het vrouwtje en stond van haar plek op 'U kunt hier wel zitten mevrouw!' zei ze vriendelijk terwijl ze een glimlach op haar gezicht toverde. Het vrouwtje keek haar dankbaar aan en nam plaats op de stoel. Zo erg was het niet om even te staan, ze was er toch bijna. Een paar minuten verder verscheen de halte op het digitale bord die ze moest hebben dus drukte ze snel op het stopknopje. Niet veel later stopte de bus ook en denderde de halve bus naar buiten toe. Zelf wachte ze en ging als een van de laatste de bus uit. Ze viste haar telefoon meteen uit haar broekzak en opende whatsapp om te reageren in de groepsapp waar ze in zat met haar oude vriendengroep. Plots werd er hard tegen haar schouder aangelopen waarna ze een hoop gekletter hoorde. Vlug keek ze om en zag dat er een bootschappen tas verspreid lag over de weg. 'Het spijt me!' Hoorde ze een jonge man verontschuldigend zeggen. Verkeerd zag hij er niet uit. Nikki schatte hem ongeveer op de 27, zo zag hij er wel uit. 'Oh, geen probleem! Je moest zeker de bus halen.. zei ze doelend op de bus die al bijna de straat uit was. That sucks voor hem.'Geheel mijn schuld. Heb je je pijn gedaan?' Vroeg hij bezorgd terwijl zijn bruine kijkers smachtend wachtte op antwoord. 'Nee hoor, maak je geen zorgen.' zei ze terwijl er een glimlach op haar gezicht verscheen. Ze stopte haar telefoon in haar broekzak en hurkte door haar knieën. Ze pakte wat boodschappen op die uit de tas waren gerold waarna ze met haar blauwe kijkers opkeek wachtend tot hij de boodschappen tas open deed zodat ze het er terug in kan leggen. 'Zo, anders is dadelijk de helft onder de voeten gelopen, ook zo zonde!' Giechelde ze terwijl ze het spul in de tas stopte.

ps: Sorry als er spelfouten instaan, op me mobiel gemaakt Smile

_________________
You'll never feel pain until you look in the
eyes of someone you love and they look away
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dalton Sheckler
Leraar Dans
avatar

Man Aantal berichten : 202

Studenten ID
Leeftijd: 29
Favoriete les: Dans
Partner: She has got me on my knees, baby

BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   zo jul 26, 2015 8:08 pm



Wederom bewees zich dat haast en stress niet goed voor de mensheid was. God wat dom. Momenteel maakte Dalton zich meer zorgen over de jongedame, dan over de boodschappen. Kracht gepaard met snelheid kon voor heel wat schade zorgen en hoewel botten sterk waren, wist hij maar al te goed hoe ze met de raarste dingen gebroken konden. 'Oh, geen probleem! Je moest zeker de bus halen..' Hoorde hij haar zeggen. Ze leek begrip te hebben voor zijn haast, wat hem voorzichtig liet glimlachen. Hij had geluk. Geluk iemand zoals haar te treffen. Beter dit dan een tierend wijf waar hij niet zo gemakkelijk af zou komen. Of een dramaqueen. Had hij een hekel aan vrouwen? Absoluut niet. Sterker nog, hij niet zonder ze kunnen. 'Eigenlijk wel, maar goed. Het is geen ramp die te missen,' reageerde hij, z'n Britse accent niet meer te kunnen onderdrukken. Regelmatig deed Dalton een poging Amerikaans over te komen, maar dat faalde gewoon ondanks de vele jaren dat hij hier woonde. Blood stays thicker than water.
'Nee hoor, maak je geen zorgen.' Loog ze niet? Dalton behield zijn bezorgde blik enkele seconden langer, maar knikte toen, waarna het verdween. Nee, ze had écht geen pijn. Die druk kon hij van zijn schouders laten vallen. 'Gelukkig,' sprak hij glimlachend. Toen ineens hurkte ze. Oh ja, de boodschappen. Bijna had hij die laten liggen, was hij gewoon meteen nieuwe gaan halen. Dalton volgde haar voorbeeld. Het was immers zíjn eigen schuld dat die rommel over de straat verspreid lag, dan liet hij het haar echt niet alleen opruimen. Zwijgend pakte hij de eierdoos op, waar derrie uit drupte. Of course, die hadden de val niet overleefd. Ineens merkte Dalton haar blik op en opende instinctief de plastic zak. 'Zo, anders is dadelijk de helft onder de voeten gelopen, ook zo zonde!' Dankbaar glimlachte Dalton haar toe. 'Held van de dag.' Was dat sarcastisch? Absolutely not. Hulp was zeldzaam tegenwoordig. 'Hoe kan ik je bedanken?'




_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Nikita Allen
Student
avatar

Vrouw Aantal berichten : 155

Studenten ID
Leeftijd: ♡ 18
Favoriete les:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   ma jul 27, 2015 2:16 pm


Nikita
When people say that the world isn't about money, they talk about the past.

De menigte mensen die net uit de bus kwamen ebde langzaam weg en verspreidde zich in allerlei straatjes en winkels. Nikki liet haar blik even afdwalen naar wat leuke tentjes die zich aan de kant van de weg bevonden. Die had ze nog niet opgemerkt, logisch als ze met haar snuit telkens in haar telefoon te vinden was. De jonge man was erg vriendelijk tegen haar dus een rede om moeilijk te doen had ze totaal niet. Ze was er echter ook pas net en om nu al vijanden te maken.. hmmf dat kon ze beter tot later mee wachten 'Eigenlijk wel, maar goed. Het is geen ramp die te missen,' reageerde hij met een brits accent. Ze grinnikte even toen ze merkte dat hij het probeerde te onderdrukken wat toch niet zo’n succes was. Nikki had het accent wel vaker gehoord, haar oude werkgever had dat kakkerige toontje ook en ook enkele fotograven waar ze mee had gewerkt hadden het Britse accent. ‘Er zal zo vast wel weer een andere komen neem ik aan.’ Knikte ze als antwoord. Ze trok vluchtig haar kleren een keer recht die wat gekreukt zaten door de botsing. Verder had ze nergens last van. Ze zag dat de jonge man echter de bezorgde blik even bleef houden waarop ze glimlachte en haar bruine lokken over haar schouder heen zwierde. ‘Gelukkig.’ Glimlachte de man toen terug. Het duurde niet lang of ze waren samen de overgebleven boodschappen van de vloer aan het plukken. In haar ooghoeken zag ze hoe hij een eierdoos oppakte. Nou die eieren kon hij wel vergeten. Ze probeerde haar lach te bedwingen maar dat lukte niet voor lang. Ze grinnikte wat terwijl ze bekeek hoe hij het doosje weerneer zette. Ze had ondertussen al wat spulletjes bij elkaar en ze zag hoe de plastictas geopend werd. Voorzichtig legde ze de spullen in de tas totdat alles netjes opgeruimd was, dan kon er iemand anders ook z’n been niet meer over breken. ‘Held van de dag.’ Hoorde ze door haar oren klinken. Meteen moest ze lachen en maakte een of andere rare buiging waardoor ze nog harder moest lachen. Eigenlijk had hij haar dag toch wel weer een beetje goed gemaakt ondanks alles wat tegen zat op het vliegveld met haar koffers. ‘Hoe kan ik je bedanken?’ Vroeg hij vriendelijk. Nikki moest even na denken. ’Nou je kan me misschien wel vertellen waar de drogist is hier in de stad! Oh, en ik weet niet hoelang het duurt tot de volgende bus maar ik was van plan om in een van deze leuke cafeetjes een drankje te doen, misschien wil je me vergezellen.’ Vroeg ze met een bigsmile. Een beetje gezelschap kan toch nooit kwaad!


_________________
You'll never feel pain until you look in the
eyes of someone you love and they look away
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dalton Sheckler
Leraar Dans
avatar

Man Aantal berichten : 202

Studenten ID
Leeftijd: 29
Favoriete les: Dans
Partner: She has got me on my knees, baby

BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   di jul 28, 2015 6:28 pm




Een zachte, haast onhoorbare zucht piepte tussen zijn lippen door, nadat Dalton toekeek hoe de bus de straat uitreed. Dat werd zo'n uur, anderhalf uur wachten. Even op en neer naar de supermarkt was zo gebeurd. Hoogstens 20 minuutjes. Wat moest hij de rest van de tijd doen? Nieuwe kleren had de man niet nodig. Z'n kast zat al behoorlijk vol. Gevuld met zoveel verschillende kleding. Zijn trots waren dan ook de drie opmaat gemaakte maatpakken, bedoeld voor speciale bedoelingen. Hij was niet zo'n type dat dag in, dag uit in strak pak ging lopen. Er was geen reden voor. Tenslotte vond Dalton het te zonde, omdat gescheurde jeans net zo lekker zat. ‘Er zal zo vast wel weer een andere komen neem ik aan.’ Dalton bevochtigde z'n lippen en glimlachte eens. 'Anders heb ik een mooi probleem,' grinnikte hij. Het appartement was zeer zeker niet dichtbij en hoewel zijn conditie niet beter kon, had hij niet bepaald veel zin die afstand lopend moeten af te leggen. Of met de fiets. Fietsen. Eén van zijn minst favoriete bezigheden. Nadat de plasticzak weer deels gevuld was met de goederen, pakte Dalton de doos eieren weer op. Die zou hij zo wel weggooien, mochten ze een prullenbak passeren.  Glimlachend keek hij de jongedame toe, zodra hij haar lach aanhoorde. Haar lach werkte behoorlijk aanstekelijk. Hij moest moeite doen niet zelf in de lach te schieten. ’Nou je kan me misschien wel vertellen waar de drogist is hier in de stad! Oh, en ik weet niet hoelang het duurt tot de volgende bus maar ik was van plan om in een van deze leuke cafeetjes een drankje te doen, misschien wil je me vergezellen.’ Dat verraste hem aangenaam. Een drankje doen. Waarom ook niet? Een onbekende wat leren kennen was altijd amuserend. In ieder geval leuker dan in je uppie thuis zitten. Dalton hing de plastic tas over zijn schouder, twee vingers gebruikend als haakjes.   'Ja leuk.' Eenmaal wierp de man een blik op de gebouwen. 'Op mijn kosten, of course,' vervolgde hij, scheef glimlachend. Dit hele gebeuren bleef immers zijn schuld. 'En de drogist is niet zo ver weg. Hier zo rechtdoor, totdat je op een pleintje terecht komt.' Kort keek Dalton bedenkelijk, zich een kwart slag draaiend. Dat route beschrijven was moeilijker dan het leek. 'Dan linksaf, doorlopen totdat je rechtsaf kan en dan aan je rechterzijde, naast de natuurwinkel.' Vervolgens keek hij haar weer aan. 'Anders zal ik zo wel met je meelopen, mocht je het niet snappen.' Er waren ook zoveel winkels en straatjes in deze buurt. Verdwalen kon haast niet anders, als je onbekend was. 'M'n naam is Dalton.' Een naam. Ook niet geheel onbelangrijk. 'En wat is die van jou, als ik vragen mag?' Een moment leek het alsof hij z'n hand wou uitsteken, maar kwam erachter dat die vol waren, waardoor hij even verontschuldigend keek. Manieren. Ze waren een prioriteit. Al kwam het ouderwets over. Maar hij had een excuus. Hij wás oud, vergeleken met haar. 'Wil je trouwens liever eerst naar de drogist?'




_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Nikita Allen
Student
avatar

Vrouw Aantal berichten : 155

Studenten ID
Leeftijd: ♡ 18
Favoriete les:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   wo jul 29, 2015 10:48 am


Nikita
When people say that the world isn't about money, they talk about the past.


Ze keek toe hoe hij met zijn tong zijn lippen nat maakte. Damn dat moest hij niet vaker gaan doen of Nikki kon haar handjes niet meer thuis houden. 'Anders heb ik een mooi probleem,' Grinnikte hij. ‘Ach, geen zorgen. Ik kan je altijd nog thuis afzetten als je durft.’ Knipoogde ze. Ze gooide met haar hand de loshangende haren terug over haar schouder. Ze was stiekem wel benieuwd geworden naar de man. Hij zag er zo open maar toch mysterieus uit wat haar nieuwsgierigheid wel trok. Hij hing de plastic tas met gemak over zijn schouders alsof het niks woog, als Nikki dat zou doen ging ze waarschijnlijk door haar rug heen. ‘Ja leuk.’ Ging hij in op haar idee. Ze had niet verwacht dat hij iets mee zou gaan drinken maar leuk vond ze het zeker. Zo leerde ze misschien nog wat mensen kennen en bleef ze niet voor eeuwig eenzaam op deze helschool. ‘Op mijn kosten, of course,’ vervolgde hij snel met een scheve glimlach op zijn gezicht. ‘Klinkt als een deal!’ kwam er iets te overenthousiast uit wat haar zelf weer liet lachen. Man wat kon ze af en toe erg zijn. 'En de drogist is niet zo ver weg. Hier zo rechtdoor, totdat je op een pleintje terecht komt.' Even moest hij de route verder bedenken en draaide ook een kwartslag. Al snel volgde de rest van de route beschrijving; 'Dan linksaf, doorlopen totdat je rechtsaf kan en dan aan je rechterzijde, naast de natuurwinkel.' Hij keek haar even kort aan  'Anders zal ik zo wel met je meelopen, mocht je het niet snappen.' Ze knikte een keer vriendelijk. ‘Bedankt ik zal het vast wel vinden, ben goed gebekt dus anders vraag ik het gewoon nogmaals!’ Er waren zo veel winkels hier dus als ze gewoon de goede kant op liep zou het niet zo moeilijk zijn. Het duurde niet lang voordat hij zich voorstelde, wat opzich ook best handig was. Dalton was zijn naam. Klonk niet verkeerd. Kort erna vroeg hij aan Nikki wat haar naam was en eventjes leek het alsof hij zijn hand uit wilde steken wat natuurlijk niet ging met die loodzware tas. ‘Ik ben Nikita, maar iedereen noemt me Nikki! Aangenaam Dalton.’ Ze toverde meteen een glimlach op haar snuit. Dalton, een naam die ze niet zo snel ging vergeten als ze dacht aan hoe hij eruit ziet. 'Wil je trouwens liever eerst naar de drogist?' vroeg hij. Kort dacht ze even na. Ze zou het niet erg vinden maar anders haalde hij zijn bus misschien weer niet. ‘Ooh nee joh, dan verdoe ik je tijd en misschien haal je je volgende bus dan weer niet. Dat wil ik niet op me geweten hebben.’


_________________
You'll never feel pain until you look in the
eyes of someone you love and they look away
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dalton Sheckler
Leraar Dans
avatar

Man Aantal berichten : 202

Studenten ID
Leeftijd: 29
Favoriete les: Dans
Partner: She has got me on my knees, baby

BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   wo jul 29, 2015 9:36 pm



‘Ach, geen zorgen. Ik kan je altijd nog thuis afzetten als je durft.’ Knipoogde ze. In eerste instantie lachte hij, waarna hij een gewaagd gezicht trok. Bij een onbekende in de auto, waarvan de bestuurder een jonge vrouw was. Of tenminste, hij ging er vanuit –door die opmerking- dat ze in het bezit was van een auto. Ondanks dat het een inkoppertje was, omdat bijna elke man commentaar leek te hebben over de stuurkunsten van een vrouw, hield Dalton zich in. Lang niet alle vrouwen waren waardeloos achter het stuur, en daardoor wou hij deze jonge dame niet meteen vooroordelen. Wellicht was ze wel de nieuwe Michael Schumacher. Alles was mogelijk. ’Als ik durf? Zo slecht zal je vast niet rijden.’ Een zuinig complimentje. Iedereen verdiende dat wel eens. Toch ging Dalton er niet vanuit dat hij de volgende bus missen zou, hoe gezellig het misschien kon worden. Thuis waren dingen die klaar gemaakt moesten worden. Waaronder het papierwerk van de huur, een paar huishoudelijke kut klusjes, en bovenal niet te vergeten: koken. Eén woord: verschrikkelijk. Oh ja, hij kon koken maar deed het liever niet dan wel. Elke dag uit eten gaan zou een dure happening worden en een maaltijd overslaan was niet bepaald gezond. ‘Klinkt als een deal!’ Haar enthousiasme leek zijn onplezierige vooruitzicht weg te drijven. Zonnig type, fijn om mee om te gaan. ’Top!’ Hoewel hij zijn stemgeluid wat onder controle hield –voordat hij net zo enthousiast ging reageren-, kon hij niet voorkomen dat zijn ogen vrolijk gingen staan. Zo’n spontane actie deed ‘m goed. ‘Bedankt ik zal het vast wel vinden, ben goed gebekt dus anders vraag ik het gewoon nogmaals!’ No doubt about it. ’Ja da’s ook een optie.’ Echter riep dit een vraag bij hem op: was ze nieuw? Een toerist misschien? Zoveel mogelijkheden. Even scanden hij de omgeving, opzoek naar een prullenbak. Die vond hij, niet zo super ver van hen vandaan. Maar haar stem hield hem tegen die kant op te lopen. Ze stelde zich immers voor. ‘Ik ben Nikita, maar iedereen noemt me Nikki! Aangenaam Dalton.’ Nikita… Dalton twijfelde of hij haar wel Nikki moest gaan noemen. Ze kenden elkaar nog net. Een paar minuutjes. Was een “afkorting” niet meer bedoelt voor vrienden? Familie? ’Insgelijks, Nikita.’ Voorlopig zou hij het daarop houden. Tenzij ze erop stond anders genoemd te worden. ‘Ooh nee joh, dan verdoe ik je tijd en misschien haal je je volgende bus dan weer niet. Dat wil ik niet op me geweten hebben.’ Een zachte grinnikt ontsnapte zijn mond. De bus missen. Soms kwamen die tijden behoorlijk slecht uit. Als teken dat het hem niet zo heel veel uitmaakte, haalde hij eens z’n schouders op. ’Maak je geen zorgen. Rennen is gezond,’ reageerde Dalton. ’Maar als je liever eerst wat wilt drinken is dat ook prima.’ Drinken zou overigens goed doen, bij deze brandende zon. ’Had je al een bepaalde tent in gedachten?’ Er waren genoeg goede cafés, lunchrooms en de hele mikmak.




_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Nikita Allen
Student
avatar

Vrouw Aantal berichten : 155

Studenten ID
Leeftijd: ♡ 18
Favoriete les:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   vr jul 31, 2015 3:03 pm


Nikita
When people say that the world isn't about money, they talk about the past.


. ’Als ik durf? Zo slecht zal je vast niet rijden.’ Dit was voor het eerst dat ze een man positief over de rijkusten van een vrouw hoorde praten. Normaal was het altijd van die stoere praat van dat vrouwen niet konden rijden enz enz, maar dit verbaasde haar wel. Ze grinnikte even en knikte nee. ’Nee hoor, nog nooit schade gehad dus het zal wel goedkomen!’ Ze had de auto van haar vader gekregen op haar verjaardag. Haar ouders waren toen zelf niet thuis zoals gewoonlijk, dus hadden ze via de telefoon geregeld dat deze ineens voor haar deur stond. Niet dat ze het een probleem vond, veel met haar ouders had ze toch niet. Ze waren zelden thuis en altijd druk met hun werk. Ze hadden beide een goede baan met een top salaris dus Nikki kreeg ook alles wat haar hartje maar begeerde. Dat heeft er ook voor gezorgd dat ze 2 jaar terug een hells karakter had gekregen. Al haar vrienden die ze toen had gebruikte haar voor het geld. Nu ze hier nieuw was zag ze het als een nieuwe start. Dalton stemde in met haar deal waardoor ze glimlachte. ’Ja da’s ook een optie.’ Ze knikte enkel een keer. Het was inderdaad een optie, maar ze zal het niet nodig hebben. Ze had zichzelf voor gesteld. Handig nu ze ook zijn naam kende natuurlijk. ’Insgelijks, Nikita.’ Zo dat standaard gedoe was ze nu ook wel voorbij. Ze kon moeilijk op pad gaan met iemand waarvan ze de naam niet eens wist. Hij kwam over alsof hij alle tijd van de wereld had. Als een koele man. ’Maak je geen zorgen. Rennen is gezond,’ reageerde hij. ’Maar als je liever eerst wat wilt drinken is dat ook prima.’ Ze knikte instemmend. Ze was wel toe aan een verfrissend drankje. Het was warm weer en dan moest je genoeg drinken. ’Doen we dat!’ zei ze instemmend. ’Had je al een bepaalde tent in gedachten?’ Ze dacht even kort na en keek wat rond. Er zaten hier genoeg tentjes waar je lekker even kon zitten. Bekent was ze hier nog niet dus om echt te zeggen dat ze zo 1 2 3 iets wist, nee. ’Uuhm, ben net nieuw hier dus nog niet zo bekend. Misschien als jij een leuk tentje weet? Stelde ze voor.

_________________
You'll never feel pain until you look in the
eyes of someone you love and they look away
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dalton Sheckler
Leraar Dans
avatar

Man Aantal berichten : 202

Studenten ID
Leeftijd: 29
Favoriete les: Dans
Partner: She has got me on my knees, baby

BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   vr jul 31, 2015 11:06 pm

’Nee hoor, nog nooit schade gehad dus het zal wel goedkomen!’ Zo, dat was vrij netjes aangezien bleek dat 8 op de 10 jongeren als beginnend bestuurder hun eerste ongeluk kregen. Daar was geen onderzoek voor nodig. Hij had het zelf meegemaakt. Net toen hij z’n rijbewijs twee maand had was het compleet misgegaan. De verleiding naar snelheid en de kennis om dat voor elkaar te krijgen kon een goede combinatie zijn. Alleen niet met een jong van 18 jaar. Het gevolg: Controle verliezen in de bocht, over de kop slaan en er met een gebroken been vanaf komen. ’Doe je goed.’ Oftewel, vrouwen waren gewoon betere bestuurders. Veiliger, was een ding dat zeker was. Ja, veiliger leek hem wel een goede benaming. Niet in een negatieve zin. Negativiteit, nummer één waar Dalton een hekel aan had. Het onnodig dingen naar beneden halen, het de grond in boren. Eén van de eerste dingen die hij z’n kids zou afleren.
Hij zag haar instemmend knikken. ’Doen we dat!’ Dus een drankje zou het worden. Lichtjes vernauwde Dalton zijn ogen, tegen bescherming van de felle zonnestralen, nadat hij z’n hoofd wat bijdraaide. ’Uuhm, ben net nieuw hier dus nog niet zo bekend. Misschien als jij een leuk tentje weet? Ze was dus werkelijk nieuw in dit gebied. Dat verklaarde het. ’Opzich is er genoeg hier.’ Zijn blik gleed de straat af. Alleen op die paar honderd meter zaten er al voldoende horeca bedrijven. En dan te bedenken dat er nog zoveel meer was. Nee, hier had je geen last van voedsel te kort. ’Maar die twee schijnen de top te zijn.’ Eenmaal knikte hij richting een soort broodjeszaak, waarvan het terras druk bezocht was en bestond uit opvallende kleuren. Vervolgens richtte hij zijn  blik op een café/restaurant, daar waar het iets minder bezocht was maar de opzet gezelliger. ’Om eerlijk te zijn heb ik die ene broodjeszaak nog niet eens uitgeprobeerd.’ Hoe slecht. Al jaren “inwoner” en nog geen enkele keer geweest. Er echt over oordelen kon hij dus ook niet. Even keek Dalton naar diens gevulde handpalm. In slechts een paar stappen was hij bij de prullenbak om daar de eieren te lozen, en keerde toen weer terug naar Nikita. ’Maar je bent helemaal nieuw dus,’ begon hij, lichtelijk nieuwsgierig. ’Ben je van plan lang te blijven hier?’  Ho. Gas terug. Overviel haar nou niet meteen met vragen. ’Als ik te nieuwsgierig ben moet je het zeggen hoor. Dan begin ik wel over het weer. Of zoiets.’



Words: 418 | Tags: Nikita | Notes: Concentration 0,0%

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Nikita Allen
Student
avatar

Vrouw Aantal berichten : 155

Studenten ID
Leeftijd: ♡ 18
Favoriete les:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   ma aug 03, 2015 12:24 am

Nikita Allen schreef:

Nikita
When people say that the world isn't about money, they talk about the past.


’Doe je goed.’ Ze knikte lachend. Daar was ze het inderdaad zelf ook mee eens en stiekem ook wel trots op. Al haar vriendinnen die een rijbewijs hadden, hadden wel een keer schade gereden. De een had een lantaarnpaal getroffen, de ander een auto. Nikki gewoon nog niks, niks nada nopes! Ze wilde het ook graag zo houden. Zal je zien nou ze dit gezegd had ze ergens tegenaan zou knallen. Nu ging ze nog eens extra opletten ook! ’Opzich is er genoeg hier.’ Dat had ze zelf ook gezien. Heel de straat zat vol met leuke tentjes. Ze haalde haar hand een keer nonchalant door haar haren heen en sloeg het over haar schouder. ’Maar die twee schijnen de top te zijn.’ Hij knikte in de richting van een soort broodjeszaak gevolgd door een café/restaurant. Beide zagen ze er inderdaad leuk uit. De een wat drukker bezocht dan de ander, maar dat mocht niks zeggen. ’Om eerlijk te zijn heb ik die ene broodjeszaak nog niet eens uitgeprobeerd.’ Ze grinnikte even kort. ’Dan doen we de andere, weten we zeker dat het echt goed is. zei ze doelend op het café/restaurantje. ’Maar je bent helemaal nieuw dus,’ ’Ben je van plan lang te blijven hier?’ ’Als ik te nieuwsgierig ben moet je het zeggen hoor. Dan begin ik wel over het weer. Of zoiets.’ Een vlammenwerper met nieuwsgierige vragen overviel Nikki even. Ze vond het leuk te merken dat hij oprecht interesse in haar toonde. ’Uuh ja ik ben nieuw inderdaad en de plannen om te blijven zijn er. Zit hier op school, Pacific High geloof ik dat hij heette. Ken je die? Hij kwam over alsof hij hier al even woonde dus misschien kwam de school hem toch wel bekend voor. ’Ooh nee hoor, laat alle vragen maar komen!’ Zei ze vriendelijk. Een beetje nieuwsgierigheid was toch wel leuk, dat had zij namelijk ook in hem.

Sorry voor eventuele spelfouten. Via telefoon gedaan.


[/i]

_________________
You'll never feel pain until you look in the
eyes of someone you love and they look away
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dalton Sheckler
Leraar Dans
avatar

Man Aantal berichten : 202

Studenten ID
Leeftijd: 29
Favoriete les: Dans
Partner: She has got me on my knees, baby

BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   ma aug 03, 2015 5:21 pm

Een auto. Dalton was ervan in het bezit. Een Range Rover zelfs, maar gebruikte die nog amper. Enkel in de uiterste noodgevallen. Bezuinigingen, recessie, ook bij hem was het aangeslagen. Oké, nee, dat loog hij. Nóg niet aangeslagen. Toch deed hij graag even kalm aan, voordat hij zekerheid had. De zekerheid dat hij aangenomen zou worden bij één van de bedrijven waar hij sollicitatie brieven had gestuurd. Natuurlijk ging hij veel liever verder als docent dans maar hij moest realistisch blijven. Hoop zetten op één baan was alles behalve verstandig. ’Dan doen we de andere, weten we zeker dat het echt goed is. Goed dan, cafe zou het worden. Hem maakte het vrij weinig uit. Zolang er goed te zitten viel, er een gezellige sfeer hing en de voedselwaren lekker smaakten, vond hij het wel prima. ’Als het straks toch tegenvalt, dan heb ik niks gezegd,’ grijnsde Dalton. Op een kalme tred begon hij richting het tentje te lopen, er vanuit gaande dat ze mee zou lopen. Of ze moest nu keihard de andere kant op rennen. ’Uuh ja ik ben nieuw inderdaad en de plannen om te blijven zijn er. Zit hier op school, Pacific High geloof ik dat hij heette. Ken je die? Pacific High. Bij die naam leken zijn groene ogen even op te lichtten en als antwoord knikte hij. ’Die school is me bekend ja. Schijnt nogal artistiek te zijn.’ Vervolgens keek hij naar haar opzij. ’Ben je een artistiek persoon?’ Gelukkig gaf ze zelf al aan het niet erg te vinden vragen te beantwoorden. Intussen was hij vlakbij de deur van het cafe. Vrijwel direct opende hij de deur, en zette een stap opzij. ’Dames gaan voor.’


Words: 284 | Tags: Nikita | Notes: Concentration 0,0%


_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Nikita Allen
Student
avatar

Vrouw Aantal berichten : 155

Studenten ID
Leeftijd: ♡ 18
Favoriete les:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   vr aug 07, 2015 3:28 pm


Nikita
When people say that the world isn't about money, they talk about the past.


Zo was de dag toch een stukje anders dan verwacht. Ze was van plan om even vlug wat te gaan halen, maar zo duurde het toch iets langer. Niet dat ze het erg vond, helemaal niet eigenlijk. Ze vond het gezellig dat ze Dalton ontmoet had. Hij leek een aardige kerel, dat had hij tot nu toe wel bewezen. ’Als het straks toch tegenvalt, dan heb ik niks gezegd,’ Grijnsde hij. Vlug schudde ze nee. Het kon altijd wel is zijn dat een tentje tegen viel ook al was je er al ooit geweest. Dat nam ze hem dan ook zeker niet kwalijk. Op een rustig tempo liep Dalton aan naar het tentje waarna Nikki hem op de voet volgde. Toen ze hem vertelde dat ze op Pacific High zat zag ze in zijn ogen wel een teken van herkenning. Ze kon niet plaatsen of het nou was omdat hij misschien ook op de school had gezeten vroeger, of dat hij er misschien in de buurt woonde. .’Die school is me bekend ja. Schijnt nogal artistiek te zijn.’ Ze knikte als antwoord. De school was inderdaad erg artistiek en de meeste leerlingen gingen er dan ook heen omdat ze dat goed konden. Nikki, tja dat was weer een geval apart. Artistiek was ze zeker niet, ze kon een beetje dansen maar nou niet echt om wauw te zeggen. ’Ben je een artistiek persoon?’ Ze schoot meteen in de lach. Die vraag verwachtte ze al. ’Nee totaal niet zelfs, ik kan de vogeltjesdans en de macarena en dan houd het echt op. Lachend schudde ze haar hoofd. Best triest eigenlijk als je het zo bekeek. Dalton hield de deur van het cafe voor haar open en snel huppelde ze naar binnen. Ze liet haar ogen even rond glijden. Het zag er gezellig en knus uit, zeker leuk om even te zitten. ’Zullen we hier gaan zitten?’ Vroeg ze terwijl ze naar een tafeltje bij het raam wees.



_________________
You'll never feel pain until you look in the
eyes of someone you love and they look away
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Broken eggs [&NIKITA]   

Terug naar boven Go down
 
Broken eggs [&NIKITA]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» [RPG] Hamsters Of The Desert!
» Broken age {RPG}
» Another morning in the glass house. [Nikita]
» { Broken? Nah, I'm a shattered f*cking mess [Patrol]
» ~ The silents has been broken.~ [Open]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pacific High :: Buiten school :: ♢ Palmwoods-